ฮู้อยู่Cว่าการคึดฮอดเขา
บ่ต่างจากEmเฮาตากฝ้าใส่ฝน
ตากให้Amดนปายได๋จั่งได๋คงยากสิEmแห้ง
ฮู้ว่าFเขานั้นเซาฮัก
จะจอดใจEmขวางกลางทางน้ำAmแก่ง
ต้านสุดDmแฮงจนใจขาดแหว่งกะสู้บ่Gไหว
ขอบฝั่งCฟ้าที่อยู่แสนไกล
เอื้อมบ่Emไหวแต่ใจอยากฝืน
แต่สิบืAmนยังยื้อยังขืนคึดฮอดบ่Emหาย
ยังคงFฮักบ่ไปไส บ่มีไผEmสักคนเข้าAmใจ
สิกอดDmความรู้สึกของGใจ เอาไว้Cหม่องเก่า