ก็ตอนเธอDmaj7ไปฉันเห็นเธอไปC#m7ผงาดอย่างหงส์
ปล่อยฉันให้เบ๋อไบ๋Bm7
ขนาดเดินไปAmaj7ตลาดยังหลง
เรื่องการให้Dmaj7อภัยคงมีแต่พระ คงมีแต่C#m7สงฆ์
ก็เจ็บมาขนาดBm7นั้นแล้วใครจะลืมAmaj7แค้นลง
ให้ปลง ก็คงจะDmaj7มีแต่เจ้าอาวาสC#m7
นั่งอยู่บนธรรมาสน์ ฉันBm7แค่ฆราวาสAmaj7
กลัวเป็นธรรมชาติ Dmaj7โขง ปิง วัง ยม
น่าน เธอC#m7ชักแม่น้ำทั้งห้า
เธอBm7มาเพื่อจะบอกว่าAmaj7
คืนดีกันเถอะน่า แต่ว่าเธอDmaj7นั้นยังเสพยาเค
แถมC#m7ชอบนินทาและชอบกาเล
สังสรรค์กับBm7เพื่อนแล้วก็ฮาเฮ
พาAmaj7กันผิดศีลข้อกาเมฯ เธอเมาDmaj7สุราเมรัย
เบื่อC#m7ใครแล้วเธอก็ชอบเทใจ
เรื่องให้Bm7อภัยฉันคงเทไป
เพราะAmaj7ฉันก็เป็นเพียงแค่เวไนยฯ Dmaj7ฟังแม๊กซ์
เจนมานะC#m7 แล้วเดินเข้าป่าไปซะ
แต่Bm7ป่าอิสิปตนAmaj7มฤคทายวันอะนะ
Dmaj7แล้วจากนี้อะนะC#m7 ในทุกๆ วันพระ
จะBm7ปลงอสุภะ และAmaj7จะกรวดน้ำทำบุญให้เธอ