Amผมนั่งสูดอากาศ อยู่ในคืนที่อยากจะผ่าน
คงไม่อาจที่จะลืมเรื่องทุกอย่าง
เป็นอีกคืนที่กลับมาร้องไห้
กับตัวเองข้างหน้าต่าง อยู่คนเดียวจนสว่าง
แล้วยกมือขึ้นมาปาด รอยEmน้ำตาที่ตรงแก้ม
ที่เราแกล้งใส่หน้ากากมาตลอด
แต่ไม่อาจที่จะถอด
ผมอยากจะกราบแล้วก็กอดพ่อแม่
แต่ไม่อาจที่จะบอก
ว่าอันที่จริงเราเป็นไอกากมาตลอด
เป็นไออ่อนดีแต่Amปาก
ไม่เคยทำเหี้ยไรได้ดีเลยซักอย่าง
ตั้งใจซ้อมดนตรีมาจนจะปี แต่ก็กาก
คำชมไม่มี มีแต่ด่า ทำกร่าง ตอนที่เมา
แล้วพอสร่าง ก็มานั่งเสียใจกับชีวิตที่ผ่านมา
ทั้งหEmมดที่ไม่ได้เรื่องเลยนี่หว่า
วันที่โดนกดดันและปากคนมันยัง
คงนินทาเป็นประจำกูต้องมาเจอคนที่เหยียด
ทั้งที่ไม่ทันได้รู้จักแล้วมึงก็พากันเกลียดกู สัส