Cmaj7สุดท้ายแล้วเราจะลืมทุกคำตอบ ลืมทุกคนที่รออยู่
สุดท้ายแล้วเราจะลืมความอุ่นจากการกEm7อด
ลืมรสชาติจากการจูบ
สุดท้ายแล้วเราจะลืมทุกคำปลอบ ลืมทุกคำขู่
ลืมว่าเราเป็นCmaj7แค่ไอ้คนกระจอก ที่พร่ำบอก
ให้เวลาหยุด สุดท้ายแล้วเราจะลืมคนที่ควรลืม
Em7แล้วยังเสือกลืมคนที่ควรจำ
ลืมเรื่องที่ละเลยมาตลอดเวลา
แต่รู้ตัวตลอดเวลาว่าCmaj7ควรทำ
ลืมคนที่เราเบนหน้าหนี
แล้วรู้ตัวอีกทีว่าควรฟัง
สุดท้ายแล้วเราจะEm7ลืมไอ้คนที่เยินยอเรา
แล้วพออีกวูบเดียวเดินไม่นานเกินรอ
ก็ลืมคนที่เกลียดเราซะเข้ากระดูกดำ
Cmaj7ลืมเพลงที่เคยชอบฟัง ลืมหนังที่เคยชอบดู
ลืมคนใจร้ายที่ตอนสุดท้ายแม่งก็ไม่ชอบEm7กู
สุดท้ายแล้วเราจะลืมความทรมาน
การร้องไห้น้ำตาที่ซับ รวมไปถึงลืมสิ่งดีๆ
ที่เคยได้รับ ยังอยากจะCmaj7ยืนยันคำเดิมจริงๆ
หรือเปล่า ถ้าสุดท้ายแล้วเราได้ลืม สิ่งที่อยากจะลืม
เมื่อความทรงจำมันหมดเวลาให้Em7ยืม
เธออยากจะคืนจริงๆ หรือเปล่า
อยากจะลืมจริงๆ หรือเปล่า
หรืออยากลืมแค่เป็นครั้งคราวหรือเปล่า
ความทรงAm7จำแสนสั้น
ชีวิตแม่งก็สั้นไม่ต่างกันเท่าไหร่
แต่เมื่อพ้นผ่านข้ามคืน
การลืมคือจุดเริ่มต้นของการจำDครั้งใหม่
สิ่งที่น่ายินดีของความทรงจำ
คือยังจำได้ว่าเคย สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของมัน
คือมึงจดจำอะไรไม่ได้เลย