เป็นพันพรือมั้งGหลาวคนEmปราณู
คิดถึงจังCหู้จากคนDปราณี
ยังรักกันเหมือนGเดิมใช่หม้ายคนEmดี
ช่วยแหลงอีกCทีให้หายข้องDใจ คนมันหวังเหGวิด
เกิดพี่มีEmใคร น้องอยู่เมืองAmใต้ไม่ทีทำDพรือ
อย่าไปหลงGกรุงเหมือนคนเขาEmลือ
ที่เคยจับAmมือสัญญากันDไว้ จำได้Gหม้ายEmพี่..
ที่เคยจับAmมือสัญญากันDไหว..
ว่าจะไม่Gเปลี่ยนไป