Emงามล้ำเหนือคำจะBmอ้าง ปากคอคิ้วGคาง
ตาหูแลดูเหมาะBmสม EmอกตึงAmผึ่งผาย
ยั่วให้BmชายหมายEmชม
บัวตูมเต่งAmตึงเหมือนมีใครคลึง
ให้สองBmเต้ากลม ยามไหวสะGเทือน
สะท้านทั้งกายใจหายทุกครา
ทำไมถึงงามหนักDหนา นางฟ้ายังไม่Gกล้าข่ม
สร้างบุญอันEmใด ถึงได้เจ้ามานอนGชม
เพียงแม้แต่ปลายเส้นผม
ถ้าได้Bmชมคงนับว่าEmบุญ..