เธอเหนื่อยพอE G#mแล้ว.. C#m
กับความC#รักที่ให้F#mกับF#mM7ฉัน F#m7
มันคือG#รักครั้งแรกก็C#mรู้
อาจBอยู่ในใจAแสนนาน แม้ทรมานก็Bควรทำใจ
โชคดีเถอะEนะ (มันคือG#mรักครั้งแรกC#mเท่านั้น)
ที่ผ่านC#มาขอให้F#mผ่านไป
(F#mM7คนสุดท้ายมันไม่ใช่F#m7ฉัน)
ลืมความG#ฝันทุกอย่างC#mเสียที
สักวันเธอคงBเข้าใจ ต่อไปจะดีเมื่อBไม่มีเรา
รักเขาให้เท่ากับAฉันก็พอ
ฉันนี้Amจะขอรับมันไว้Eเอง