บทเพลงที่เป็นตัวแทนของการให้กำลังใจ ยอมรับความอ่อนแอในชีวิต และเป็นแทร็กแรกจากอัลบั้มเต็มชุดแรกในชีวิตของโบกี้ไลอ้อน